Gdzie Wilga w Wisłę wpada, leżą szmaty,
stare śmierdzące ubrania tych,
którym i tak jest wszystko jedno,
jak bardzo przeniknęły ich upadkiem.
Pod mostem przy Przedwiośniu
pustka,
wypełniona fetorem starego gówna,
oraz myślami, echem błądzącymi
po kamiennej konstrukcji,
szukając tożsamości.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz