Chwile

Przychodzą czasem takie chwile,
Kiedy robi się niemile
I wyciągasz przyjaciela na stół.

Wtedy chwytasz go za szyję,
Mówisz: całego cię wypiję,

Lecz zasypiasz wychylając ledwie pół.


Są też te momenty,
Gdy masz dosyć udręki,

I oglądasz życie przez kieliszka szkło.

Ale gdy dużo się wypije,
I kielona się rozbije,
Pryzmatem twym, butelki dno.


Najgorsze to dni takie,
Gdy życie staje okrakiem,
A w mieszkaniu nie ma co chlać.
Wtedy kąpiel na szybkiego,
I wcinasz coś lekkiego,
By jak najszybciej móc iść spać.

W.B. a.k.a. B.